در تاریخ ۱۲ آگوست میلادی قانونی توسط مجلس نمایندگان لبنان تصویب شد مبنی بر آن که بخش عمدهای از جرایم محکومان و بازداشتشدگان و افراد تحت تعقیب عفو عمومی میشود. لیکن آنچه حائز اهمیت است عفو خانوادههای ارتش جنوب لبنان (یا به اصطلاح لحد) است؛ نیرویی نیابتی که رژیم صهیونیستی تا قبل از سال ۲۰۰۰ میلادی در جنوب لبنان داشت و جنایتهای بسیاری را به واسطه آن علیه ساکنان آن سرزمین مرتکب میشد.
پس از تسلط و آزادسازی جنوب لبنان در سال ۲۰۰۰ توسط رزمندگان «حزبالله»، بخش زیادی از مزدوران این نیرو به همراه خانوادههای خود به سرزمینهای اشغالی گریختند و تابعیت رژیم صهیونیستی را گرفتند.
حال در میانه بمباران روزانه جنوب لبنان توسط رژیم صهیونیستی و اشغال بخشهایی از سرزمین جنوب، دولت لبنان پس از هفت دور مذاکرات مستقیم با اسرائیل اقدام به تصویب چنین قانون عجیبی کرده است.
شاید اگر در جزئیات از نمایندگان سؤال کنیم (و سؤال شده) که آیا این به معنای عادیسازی روابط با رژیم صهیونیستی است، طبعاً پاسخ خواهند داد: خیر، صرفاً یک امر انساندوستانه است. اما همزمانی چنین قانونی با تحولات جاری نشان میدهد رژیم صهیونیستی مصمم است در قالب مذاکرات، روابط را نیز میان ساختار دولت عادی سازد؛ بهطوریکه مقدمهای باشد برای پیمان ابراهیم و در آینده نزدیک واردکردن سوریه به این حلقه عادیسازی.
در مارس ۲۰۲۶ سه عضو کنگره آمریکا از لبنان خواستند قوانین ضد عادیسازی را کنار بگذارد. چند ماه بعد، دیوید شنکر، معاون سابق وزیر خارجه آمریکا و پژوهشگر مؤسسه واشنگتن، صریحاً نوشت که لغو قوانین ضد عادیسازی لبنان را «پیششرط صلح» میداند و اشاره کرد که موضوع این قوانین در روند مذاکرات نیز مطرح شده است.
در واکنش به این قانون، حسن فضلالله، نماینده ارشد فراکسیون «الوفاء للمقاومه»، چنین واکنشی نشان داد: میان کسانی که سال ۲۰۰۰ همراه خانوادهها به اسرائیل رفتهاند و کسانی که واقعاً با ارتش اسرائیل همکاری نظامی کردهاند باید تفاوت گذاشت. او درباره گروه دوم گفت حزبالله با عفو و بازگشت آنان مخالف است و تأکید کرد برخی از این افراد همچنان در کنار ارتش اسرائیل فعالیت میکنند. او همزمان از دولت خواست از «مذاکره مستقیم» با اسرائیل عقبنشینی کند.
این موضع بهخودیخود نشان میدهد که نمایندگان حزبالله سعی دارند با کلینگری این قانون مقابله کنند تا زمینههای عادیسازی روابط و بازگشت اشخاصی که سالهای سال زیر حاکمیت رژیم صهیونیستی زیستهاند، بهسادگی کوچک شمرده نشود.
در این میان واکنشی از سمت رژیم صهیونیستی وجود نداشت، اما آنچه مشخص است و در گذشته در متن اکرم حسون نیز مطرح شده، چشمانداز عادیسازی روابط به هر قیمتی است؛ بهطوریکه آن را مهمتر و استراتژیکتر از عادیسازی با کشوری مانند اردن میدانند.
باید دید این قانون و حوادث آتی، صحنه سیاست لبنان را به چه سمتی خواهد کشاند و همچنین حزبالله در این میانه چه نقشی ایفا خواهد کرد.
